De krantenkoppen waren spectaculair: een AI die zelfstandig complexe cyberaanvallen kan uitvoeren. Het Britse AI Security Institute publiceerde een evaluatierapport over Claude Mythos Preview, een nieuw model van de Amerikaanse AI-ontwikkelaar Anthropic. De uitkomsten laten zien dat we een nieuwe fase in cybersecurity zijn ingegaan: die van de autonome digitale aanvaller. Technisch is de ontwikkeling fascinerend. Maar ze brengt vooral een harde waarheid aan het licht: het is het definitieve einde van security by obscurity.
Waarom verstoppen niet meer werkt
Veel organisaties vertrouwden stilzwijgend op security by obscurity: het idee dat ze veilig waren omdat hun systemen onbekend waren of hun configuraties niet gedocumenteerd. De hoop was dat een aanvaller de moeite niet zou nemen om die ene speld in de hooiberg te zoeken. In de praktijk zit die hooiberg vol misconfiguraties: een vergeten schaduw-IT-omgeving, een testdatabase die openstaat naar het internet, rechten die nooit zijn ingetrokken.
Voor een menselijke aanvaller zijn zulke fouten soms lastig te vinden. Met agentic AI is die hooiberg in korte tijd doorgekamd. Een model hoeft niet te proberen; het scant, herkent patronen en vindt kwetsbaarheden en configuratiefouten met een grondigheid die menselijk handwerk niet haalt. Het gevolg is dat je infrastructuur transparant wordt voor de aanvaller. Je kunt je niet meer verschuilen achter een complexe inrichting of de hoop dat een fout onopgemerkt blijft.
Identiteit als laatste verdedigingslinie
Als verstoppen niet meer werkt, verschuift de strijd naar wie er binnen mag en wat diegene daar mag doen. Bescherming van digitale identiteit is dan niet langer een onderdeel van je beveiliging; het is je beveiliging. Vindt een AI-gestuurde aanvaller een kwetsbaarheid of misconfiguratie, dan moet de toegangsbeveiliging bepalen of de actie die volgt legitiem is. Sterke, phishing-resistant authenticatie, rechten die kloppen en verlopen, en detectie op afwijkend gedrag van accounts: dat is wat overblijft als de rest doorzichtig is geworden.
Eigen technologie als tegenmacht
Wij bouwen op het Microsoft-ecosysteem en gebruiken de Microsoft Security-oplossingen intensief. Maar in een wereld waarin aanvallers agentic AI inzetten, is standaardbeveiliging alleen niet genoeg. Daarom ontwikkelen we de laag die identiteiten bewaakt in eigen beheer, als onderdeel van ons SOC++-platform.
Dat doen we om drie redenen. Wendbaarheid: omdat we de code zelf beheren, kunnen we snel inspelen op nieuwe methodieken van modellen als Claude Mythos, zonder te wachten op de roadmap van een leverancier. Focus: onze detectie is vanaf de eerste regel ontworpen om identiteiten te bewaken in omgevingen die voor een aanvaller transparant zijn. En samenhang: de laag werkt bovenop de bestaande Microsoft-architectuur en correleert de signalen daaruit, zodat een analist ziet wat ertoe doet.
Agentic AI in de verdediging
Concreet zetten we onze eigen agentic AI in voor drie taken. Proactieve identiteitsbewaking: het systeem analyseert continu gedragspatronen van identiteiten en zoekt naar subtiele afwijkingen, voordat een analist een melding ziet. Snelle interventie: waar een mens tijd nodig heeft om een verdachte aanmelding te verifiëren, kan het systeem direct een sessie bevriezen of een extra verificatiestap afdwingen om de aanvalsketen te breken. En context: het correleert signalen uit identiteit, apparaat en applicatie om te beoordelen of gedrag bij een mens past, zodat geautomatiseerde aanvallen opvallen voordat ze schade doen. De beslissing om in te grijpen blijft daarbij bij onze analisten liggen; de AI maakt hen sneller, niet overbodig.
Conclusie
Claude Mythos Preview is technisch fascinerend, maar vooral de aankondiging van een nieuw tijdperk. De vraag is niet of AI hackers gaat vervangen. De vraag is of jouw toegangsbeveiliging klaar is voor een wereld waarin niets meer verborgen blijft. Wie zijn identiteiten, rechten en detectie op orde heeft, hoeft zich niet meer te verstoppen.